[LIVE] Koronawirus - sytuacja w województwie podlaskim na żywo
muzeum pamieci sybiru

102. rocznica wyzwolenia Białegostoku

Białystok doczekał się niepodległości później niż Warszawa.

Stolica, jak wiele regionów kraju, cieszyła się wolnością już trzy miesiące, gdy w Białymstoku stacjonowali wciąż Niemcy. Miasto było ważnym punktem tranzytowym dla okupacyjnych wojsk. Właśnie tędy przebiegała trasa ich ewakuacji z Ukrainy do Prus Wschodnich. Ostatni transport niemieckich żołnierzy opuścił miasto 19 lutego 1919 roku i światełko wolności rozbłysło pełnym blaskiem także w Białymstoku.

W II Rzeczypospolitej Polskiej Białystok nie był miastem położonym przy granicy, wręcz przeciwnie, leżał niemal w centrum kraju. W czasie II wojny światowej znalazł się pod okupacją sowiecką, a jego mieszkańcy stali się ofiarami represji sowieckich, w tym deportacji.

Białystok i Kresy na wystawie stałej Muzeum Pamięci Sybiru

Po zakończeniu wojny niemal wszystkie zagarnięte przez Sowietów polskie ziemie pozostały w granicach Związku Sowieckiego. Białystok uniknął tego losu. Dlatego właśnie Muzeum Pamięci Sybiru powstało w tym mieście – w stolicy regionu, który jako jedyny z dawnych ziem kresowych w większej części znajduje się w obecnych granicach Polski. Ma to odzwierciedlenie na wystawie stałej przygotowywanej w Muzeum, która prócz historii polskiej obecności na Sybirze pokazuje także kresowe wsie, dwory, miasteczka i miasta – w tym Białystok. Zrozumienie tragedii setek tysięcy deportowanych bez zrozumienia historii Kresów byłoby bowiem niemożliwe.

„Życie na Kresach. Województwa wschodnie II Rzeczpospolitej (1919-1939)” już w sprzedaży

Nakładem Wydawnictwa Muzeum Pamięci Sybiru ukazała się książka autorstwa prof. Wojciecha Śleszyńskiego „Życie na Kresach. Województwa wschodnie II Rzeczypospolitej (1919–1939)”. Drugi w kolejności z pięciotomowej serii poświęcony jest wschodnim ziemiom II Rzeczypospolitej. Autor, uznany badacz kresowych dziejów, podchodzi do skomplikowanej materii, jaką było życie tamtejszej społeczności, z naukową precyzją, używając przy tym klarownego, a zarazem obrazowego języka. Opisuje pokrótce wojnę polsko-bolszewicką, powstawanie administracji, stosunki narodowościowe i religijne, politykę władz, gospodarkę, oświatę i kulturę. Traktuje Kresy bez zbędnej mitologizacji, ale też i bez nadmiernego krytycyzmu. „Rozbraja” stereotypy, docieka przyczyn konfliktów między poszczególnymi społecznościami, nie unika opisu ani ocen spraw trudnych i kontrowersyjnych. Namawia, by: „spojrzeć na dawne ziemie wschodnie II Rzeczypospolitej przede wszystkim jako na obszar, gdzie krzyżowały się i nakładały różne uwarunkowania polityczne i społeczne, gdzie mieszały się wpływy kulturowe i gospodarcze”.

Bogato ilustrowana archiwalnymi zdjęciami książka to kompendium wiedzy o życiu tych ziem w dwudziestoleciu międzywojennym.

Z zakończenia:

Choć Rzeczpospolita przegrała Kresy w wyniku II wojny światowej i zachodzących w tej części Europy zmian geopolitycznych, to nie bez znaczenia pozostawały także efekty błędnie prowadzonej polityki wewnętrznej. Większość Polaków ziemie kresowe uznawała za „odwieczne polskie”, a obecność „innych” mogła być tam co najwyżej tolerowana. Państwo podjęło zbyt mało działań mających na celu pozyskanie mniejszości narodowych. Trudno się zatem dziwić, że we wrześniu 1939 r. miejscowe społeczności bez żalu, a w najlepszym przypadku z obojętnością, żegnały się z II Rzecząpospolitą, która nigdy nie stała się do końca ich państwem.

Książka do kupienia na: www.sklep-sybir.pl

Muzeum Pamięci Sybiru na 7 miesięcy przed otwarciem

Muzeum Pamięci Sybiru to muzeum narracyjne przedstawiające historię polskiej obecności na Sybirze od XVI wieku, carskich zsyłek Polaków w głąb Rosji oraz represji i zbrodni sowieckich, w tym deportacji na Syberię i do Kazachstanu. Na kilka miesięcy przed otwarciem, prace nad wystawą stałą zmierzają ku końcowi. Zbiory Muzeum Pamięci Sybiru stale się powiększają. W całym budynku pojawia się nowe wyposażenie, instalowane są kioski są kioski multimedialne, nisze odsłuchań, czy gabloty. Testowane są systemy zarządzania obiektem i ruchem zwiedzających. Wyposażane są magazyny i powierzchnie biurowe, a specjalistyczne urządzenia trafiają do pomieszczeń związanych z konserwacją eksponatów, czy sali multimedialnej. Aranżowany jest również sklep muzealny, przestrzeń kasowa i szatnie.

Wszystko po to, by już za 7 miesięcy – 17 września 2021 roku – pierwsi zwiedzający mogli przekroczyć próg Muzeum Pamięci Sybiru i zobaczyć gotową wystawę stałą.

Źródło: Muzeum Pamięci Sybiru.

Przeczytaj więcej
Lodowisko
Białostockie lodowisko zaprasza na łyżwy